Orebić

W Orebić leżącym na południowym wybrzeżu półwyspu Peljesac, pomiędzy Korčulą a Pioće, są o wiele ładniejsze plaże niż w Korčuli, położonej w odległości 2,5 km droga morską. Dogodne połączenia promowe z Korčulą sprawiają, że jest to doskonałe miejsce na przyjazd na jeden dzień i dobre miejsce na pobyt. Miejscowość tonie wśród winnic, drzew figowych, cyprysów i ogrodów pełnych wspaniałej śródziemnomorskiej roślinności. Turystów zachwyca przede wszystkim wspaniała, czasami dzika przyroda. Z łatwością można sobie wyobrazić, że mieszkali tu silni i mężni żeglarze.

Wzdłuż szosy do Orebić widać w nieskończoność ciągnące się winnice, kępy drzew figowych, pinii, cyprysów, a gęsta makia pokrywa zbocza górskie. Port promowy Orebić aż do XVI w. znany był pod nazwą Trstenica. W 1516 r. rodzina Orebić zleciła wybudowanie zamku, który dał początek miastu. Orebić stanowiło odtąd centrum żeglugi morskiej. Większość kapitanów żeglugi w Republice Dubrownik pochodziło z tego miasta albo z okolic Peljeśac. Przy bulwarze znajduje się Pomorski muzej (Muzeum Żeglugi), które zaznajamia zwiedzających z bogatą historią Orebić. Obejrzeć tu można instrumenty i mapy nawigacyjne oraz ryciny starych szkunerów. Liczne domy mieszkalne kapitanów i ludzi morza są wspomnieniem starych tradycji morskich miasta.

Na północ od historycznego centrum miasta znajduje się gotycko-renesansowy kościół franciszkanów pod wezwaniem Najświętszej Marii Panny Anielskiej (Gospa od Andela). Przez całe wieki był największą świętością miejscowych marynarzy. Z kościoła roztacza się widok na wąski i często zatłoczony kanał oddzielający Peljeśac od Korćuli. We wnętrzu kościoła prezentowane są liczne wola dziękczynne i przedmioty sztuki, przywożone przez marynarzy wracających szczęśliwie z morskich wypraw.

Góra św. Ilija w Orebic
Góra św. Ilija w Orebic
Góra zwana jest inaczej Zmijno brdo, czyli Góra Żmijowa, a to ze względu na żyjące tu żmije piaszczyste (dlatego poleca się spacer w pełnych butach).

Ze względu na zacienione piniami piaszczyste, żwirowe i kamienne plaże oraz wysepki zastrzeżone dla amatorów naturyzmu Orebić stał się popularnym miejscem wśród amatorów kąpieli morskich.

Ponad miastem i klasztorem franciszkanów wznosi się Góra Sv.Llija (961 m). Wędrówka na jej szczyt trwa około 5 godzin. Niestety szlak przez romantyczną i na wpół dziką przyrodę nie jest wyznaczony. Należy mieć dobre obuwie także ze względu na występujące tu jadowite żmije piaszczyste. Stąd pochodzi włoska nazwa Vipera (góry żmijowe). Celem wycieczki może być również wieś rybaków i plantatorów winnej latorośli Trpanj, położona na północnym wybrzeżu, na wysokości 800 metrów. Osada została zbudowana na starych fundamentach rzymskiej twierdzy (zachowały się ruiny). Strudzeni wędrowcy mogą odpocząć u właściciela winnicy przy szklaneczce Dingaća, ciemnoczerwonego wina wytwarzanego z dojrzewających w gorącym słońcu winogron.

Orebič
W Orebić leżącym na południowym wybrzeżu półwyspu Peljesac, pomiędzy Korčulą a Pioće, są o wiele ładniejsze plaże niż w Korčuli.

Z Peljaśac prowadzi magistrala nadbrzeżna (w kierunku Dubrownika) do uroczej zatoki Siano, a dalej do Trsteno, tonącego w bujnej śródziemnomorskiej zieleni. We wsi znajduje się letni pałacyk rodziny Gućetić - Villa Gućetić, otoczona parkiem założonym w XV wieku, będącym obecnie arboretum. Można tu podziwiać egzotyczne okazy drzew i roślin. W centrum parku znajduje się lapidarium. Warto wejść do pałacyku i obejrzeć zbiory mebli oraz dużą kolekcję portretów.

W dalekiej przeszłości miasto nazywało się Trstenica, a nową nazwę otrzymało dopiero w XVI w. na cześć znanej rodziny kapitanów żeglugi - Orebiciów. W 1516 r. rodzina zleciła budowę zamku, który dał początek miastu. Od tego momentu Orebić stanowił centrum żeglugi morskiej. Większość kapitanów Republiki Dubrownickiej pochodziło właśnie stąd.

Na wschód od portu, o 2 km marszu spokojną drogą, biegnącą nad morzem leży piękna plaża. Ścieżka, zaczynająca się przy hotelu Belleme prowadzi na górę, na której stoi stary klasztor Franciszkanów. Klasztor zasługuje na zwiedzenie, a widoki z góry wynagradzają trud wspinaczki.

Nieco trudniejsza jest wycieczka na szczyt góry Ilija, nagi, szary masyw, który wnosi się nad Orebiciem. Szlak 3-godzinnej wędrówki, prowadzący przez gęstą roślinność, rozpoczyna się od ulicy Krajla Tomislava (obok katedry, niedaleko portu). Jest oznakowany czerwono-białymi kółkami lub czerwonymi strzałkami. Drugi, nieco trudniejszy szlak na górę Ilija zaczyna się przy klasztorze Franciszkanów. Ostatnie 30 min to wędrówka po bardzo stromym odcinku, a końcówka szlaku wymaga klasycznej wspinaczki po skałach. Szlak jest bezpieczny i dobrze oznakowany, ale trzeba uważać, żeby nie zgubić się w okolicach szczytu, bo nie ma tu pogotowia górskiego. Ze szczytu góry rozciąga się widok na cale okoliczne wybrzeże.

Współrzędne geograficzne Orebić
Latitude: N 42° 58’ 33" (42.9757655), Longitude: E 17° 10’ 40" (17.1778637)

Orebić na forum

  • kasia
    kasia

    Ja z rodzinką też za tydzień, byliśmy już tam dwa razy-piękne miejsca w okolicy

Strona korzysta z plików Cookies zgodnie z ustawieniami Twojej przeglądarki. [ok]